Monday, August 28, 2017

ഹെമിങ്‌വേയുടെ ശബ്‌ദം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍

കെ ബി വേണു 



The Spanish Earth/Joris Ivens/1937/Documentary/52 minutes


വിശ്വവിഖ്യാത സാഹിത്യകാരന്‍ ഏണസ്റ്റ്‌ ഹെമിങ്‌വേയുടെ ശബ്‌ദം ഏതാണ്ട്  ഒരു മണിക്കൂറോളം കേള്‍ക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ടായതിൻറെ  കഥയാണ്‌ പറയാന്‍ പോകുന്നത്‌. 1937 ല്‍ ഡച്ച്‌ ഡോക്യുമെൻററി ചലച്ചിത്രകാരൻ  ജോറിസ്‌ ഐവന്‍സ്‌ സംവിധാനം ചെയ്‌ത ദി സ്‌പാനിഷ്‌ എര്‍ത്ത്‌ എന്ന സിനിമയിലാണ്‌ ഹെമിങ്‌വേയുടെ ശബ്‌ദമുള്ളത്‌. സ്‌പാനിഷ്‌ ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്ത്‌ ഹെമിങ്‌വേയും മറ്റു ചില സാഹിത്യകാരന്മാരും മുന്‍കയ്യെടുത്ത്‌ നിര്‍മ്മിച്ചതാണ്‌ ഈ ഡോക്യുമെൻററി ഇതിൻറെ സ്‌ക്രിപ്‌റ്റ്‌ എഴുതിയതും ശബ്‌ദം കൊടുത്തതും ഹെമിങ്‌വേ ആണ്‌. സ്‌പാനിഷ്‌ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൻറെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ദൃശ്യരേഖയാണ്‌ ഈ സിനിമ. ലോകം കണ്ട ­ ഏറ്റവും സാഹസികനായ ഒരു സാഹിത്യകാരൻറെ, പത്രപ്രവര്‍ത്തകൻറെ ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്ത ശബ്‌ദത്തിൻറെ അമൂല്യമായ റെക്കോഡ്‌ കൂടിയാണ്‌ ഈ ചിത്രം. 1937 ജൂലൈ 17 മുതല്‍ 1939 ഏപ്രില്‍ ഒന്നു വരെയാണ്‌ സ്‌പാനിഷ്‌ ആഭ്യന്തര യുദ്ധം നടന്നത്‌. സ്‌പാനിഷ്‌ റിപ്പബ്ലിക്കിനെ പിന്തുണച്ചിരുന്ന റിപ്പബ്ലിക്കന്‍മാരും ജനറല്‍ ഫ്രാന്‍സിസ്‌കോ ഫ്രാങ്കോ നയിച്ച വിമതസൈന്യമായ നാഷണലിസ്റ്റുകളും തമ്മിലാണ്‌ ഏറ്റുമുട്ടിയത്‌. 
ജനറൽ ഫ്രാങ്കോ 

നാഷണലിസ്റ്റുകള്‍ വിജയം വരിച്ചതും പിന്നീട്‌ ഏതാണ്ടു നാലു പതിറ്റാണ്ടോളം ഫ്രാങ്കോ സ്‌പെയിനിനെ അടക്കി ഭരിച്ചതും ചരിത്രമാണ്‌. പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ കൂടിയായിരുന്ന ഹെമിങ്‌വേ 1937 ല്‍ യുദ്ധം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി സ്‌പെയിനിലെത്തി. നോര്‍ത്ത്‌ അമേരിക്കന്‍ ന്യൂസ്‌ പേപ്പര്‍ അലയന്‍സിനു വേണ്ടിയാണ്‌ അദ്ദേഹം റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്‌തിരുന്നത്‌. അമേരിക്കയില്‍ നിന്നു പുറപ്പെടുന്നതിനു  മുമ്പ്‌ ആര്‍ച്ചിബാള്‍ഡ്‌ മക്‌ലീഷ്‌ അടക്കമുള്ള ഏതാനും  എഴുത്തുകാരും കലാകാരന്‍മാരുമായിച്ചേര്‍ന്ന്‌ അദ്ദേഹം കണ്ടംപററി ഹിസ്റ്റോറിയന്‍സ്‌ എന്നൊരു സംഘം രൂപീകരിക്കുകയുണ്ടായി. 
റിപ്പബ്ലിക്കന്‍മാരെ സഹായിക്കാനുള്ള ഒരു രാഷ്‌ട്രീയ പ്രചാരണചിത്രം നിര്‍മ്മിക്കുകയായിരുന്നു സംഘത്തിൻറെ ലക്ഷ്യം. പതിനെണ്ണായിരം അമേരിക്കന്‍ ഡോളര്‍ അവര്‍ സംഘടിപ്പിച്ചു. ഇടതുപക്ഷ അനുഭാവിയായ ജോറിസ്‌ ഐവന്‍സിനെ സംവിധാനച്ചുമതലയും ഏല്‍പിച്ചു. സ്‌പെയിനിൻറെ തെക്കു കിഴക്കു ഭാഗത്തുള്ള ഒരു കുഗ്രാമത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങളെ മുന്‍നിര്‍ത്തി കലാപത്തിൻറെ കഥ പറയാനായിരുന്നു പദ്ധതി. ഇതിനു  വേണ്ടി ചില സ്ഥലങ്ങളും സംഭവങ്ങളും കൃത്രിമമായി ആവിഷ്‌കരിക്കാന്‍ ഐവന്‍സ്‌ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷേ, ഈ ഗ്രാമത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ ഐവന്‍സിനും  ക്യാമറാമാന്‍ ഫേണോയ്‌ക്കും ഒരു കാര്യം ബോദ്ധ്യമായി. യുദ്ധത്തിൻറെ തീച്ചൂളയിലായ ഒരു രാജ്യത്ത്‌ സിനിമയ്‌ക്കു വേണ്ടിയുള്ള അത്തരം കൃത്രിമമായ ആവിഷ്‌കാരങ്ങള്‍ നടത്തുക അസാദ്ധ്യമാണ്‌. അപകടകരമായിരുന്നു ഷൂട്ടിങ്‌ പ്രക്രിയ. സദാസമയവും ജാഗരൂകനായി, എന്തു സഹായവും നല്‍കാന്‍ സന്നദ്ധനായി ഹെമിങ്‌വേ ഷൂട്ടിങ്ങില്‍ സജീവസാന്നിദ്ധ്യമായിരുന്നു. ക്യാമറ അടക്കമുള്ള ഉപകരണങ്ങള്‍ എടുത്തു കൊണ്ടു  സഞ്ചരിക്കാന്‍ പോലും അദ്ദേഹം തയ്യാറായിരുന്നു. ഈ സിനിമയുടെ അതിസാഹസികമായ ഷൂട്ടിങ്ങിനെ ആസ്‌പദമാക്കി ഹെമിങ്‌ വേ പിന്നീട്‌ നൈറ്റ്‌ ബിഫോര്‍ ബാറ്റില്‍ എന്നൊരു ചെറുകഥ എഴുതുകയുണ്ടായി. ക്യാമറയുടെ ലെന്‍സില്‍ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന ചെറിയൊരു വെളിച്ചം പോലും ശത്രുപക്ഷത്തിൻറെ തോക്കുകളെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്ന അപകടാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച്‌ ആ കഥ-യില്‍ അദ്ദേഹം പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്.

 ഈ ചെറുകഥയിലും, യുദ്ധഭൂമിയില്‍ നിന്നയച്ച പത്രറിപ്പോര്‍ട്ടുകളിലുമായി ചരിത്രത്തില്‍ ചോര കൊണ്ടെഴെുതിയ ഒരു കലാപത്തിൻറെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഹെമിങ്‌ വേ വരച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്. സിനിമയുടെ ആഖ്യാന പാഠം ഹെമിങ്‌വേ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയപ്പോള്‍ ഷൂട്ടിങ്‌ സംഘത്തില്‍ അഭിപ്രായഭിന്നതകള്‍ ഉടലെടുത്തു. സ്‌ക്രിപ്‌റ്റില്‍ വാചാടോപം അല്‍പം കൂടുതലാണെന്നായിരുന്നു സംവിധായകൻറെ പക്ഷം സ്‌ക്രിപ്‌റ്റ്‌ വെട്ടിക്കുറയ്‌ക്കണമെന്ന സംവിധായകൻറെ  അഭിപ്രായത്തോട്‌ ഹെമിങ്‌ വേ ആദ്യം വിയോജിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട്‌ തിരുത്തലുകള്‍ക്ക്‌ തയ്യാറായി. കാര്യങ്ങള്‍ വീണ്ടും  കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞത്‌ ആഖ്യാനം റെക്കോഡ്‌ ചെയ്യുന്ന സമയത്താണ്‌. സുപ്രസിദ്ധ അമേരിക്കന്‍ സംവിധായകനും നടനുമായ ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സ്‌ വിവരണപാഠം ആഖ്യാനം ചെയ്യണമെന്നാണ്‌ ആദ്യം നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്‌. ഹെമിങ്‌ വേ തിരുത്തി ചെറുതാക്കിയ വിവരണപാഠം അപ്പോഴും അതിവാചാലവും വിരസവുമാണെന്ന്‌ ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സ്‌ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ചില സീനുകളില്‍ വിവരണം തന്നെ അനാവശ്യമാണെന്ന്‌ അദ്ദേഹം തുറന്നടിച്ചു. ഇതോടെ ഹെമിങ്‌വേ പ്രകോപിതനായി. “നിന്നെപ്പോലുള്ള പയ്യന്മാര്‍ക്ക്‌ ശരിക്കുമുള്ള യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച്‌ എന്തറിയാം?” എന്നായിരുന്നു ക്ഷുഭിതനായ ഹെമിങ്‌ വേയുടെ ചോദ്യം. ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സ്‌ വീണ്ടും ഹെമിങ്‌ വേയെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇതോടെ അല്‍പം ലഹരിയിലായിരുന്ന ഹെമിങ്‌ വേ ഒരു കസേര കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സും ഒരു കസേര കയ്യിലെടുത്ത്‌ ഏറ്റുമുട്ടലിനു  തയ്യാ-റായി. ഡബ്ബിങ്‌ തിയറ്ററിലെ സ്‌ക്രീനില്‍ സിനിമ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 
സ്‌പാനിഷ്‌ ആഭ്യന്തര കലാപത്തിൻറെ യഥാര്‍ത്ഥ ദൃശ്യങ്ങള്‍ക്കു മുന്നില്‍ വെച്ച്‌ ലോകപ്രശസ്‌തരായ അമേരിക്കന്‍ സാഹിത്യകാരനും  ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനും  ഏറ്റുമുട്ടി.
ഏണസ്റ്റ് ഹെമിങ്‌വേ 
“ഒടുവില്‍ ഒരു കുപ്പി വിസ്‌കിയ്‌ക്കു മുന്നില്‍ ആ പോരാട്ടം അവ-സാ-നിച്ചു” എന്നാണ്‌ പില്‍ക്കാലത്ത്‌ ഈ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച്‌ ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സ്‌ എഴുതിയത്‌. വെല്‍സ്‌ നല്‍കിയ ആഖ്യാനം സംവിധായകന്‌ ഇഷ്‌ടമായെങ്കിലും ഗ്രൂപ്പിലെ മറ്റു പലര്‍ക്കും അത്‌ അത്രയ്‌ക്ക്‌ രുചിച്ചില്ല. വെല്‍സിൻറെ ആഖ്യാനത്തില്‍ നാടകീയത വല്ലാതെ കൂടിപ്പോയെന്നായിരുന്നു പ്രധാന വിമര്‍ശനം. 
ഹെമിങ്‌ വേ തന്നെ വിവരണം നല്‍കിയാല്‍ മതിയെന്നായിരുന്നു അവരുടെ പക്ഷം. അങ്ങനെയാണ്‌ വെല്‍സിന്‌ അല്‍പം അപമാനകരമായ ആ തീരുമാനം ഉ­ണ്ടായത്‌. 
ഓഴ്‌സൺ വെൽസ് 
ഹെമിങ്‌വേ തന്നെ ചിത്രത്തിന്‌ വിവരണം നല്‍കി. സംവിധായകന്‍ മാത്രമല്ല, നടന്‍ കൂടിയായിരുന്ന ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സ്‌ അഭ്രപാളികളില്‍ അനശ്വരനാണ്‌. പക്ഷേ, ലോകം മുഴുവന്‍ ആരാധകരുള്ള ഒരെഴുത്തുകാരൻറെ  ശബ്‌ദം ദി സ്‌പാനിഷ്‌ എര്‍ത്ത്‌ എന്ന സിനിമയിലൂടെ അനശ്വരമാക്കപ്പെട്ടു. ഹെമിങ്‌ വേ, തൻറെ  ഗംഭീരമായ ശബ്‌ദത്തില്‍ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുന്നു “സ്‌പെയിനിൻറെ മണ്ണ്‌ ഉണങ്ങിവരണ്ടു കടുത്തിരിക്കുന്നു. ഈ മണ്ണില്‍ കഠിനാദ്ധ്വാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരുടെ മുഖങ്ങളും വെയിലേറ്റ്‌ ഉണങ്ങി വരണ്ടു  കഠിനമായിരിക്കുന്നു.” 
ജോറിസ്‌ ഐവന്‍സ്‌ 
യുദ്ധം കൊത്തിപ്പറിച്ച മനുഷ്യ മുഖങ്ങളുടെ ക്ലോസ്‌ അപ്‌ ദൃശ്യങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഈ സിനിമ ഇപ്പോഴും പ്രക്ഷകരെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നു. ഹെമിങ്‌വേയുടെ ശബ്‌ദം ഓഴ്‌സണ്‍ വെല്‍സിൻറെതു പോലെ പ്രാഫഷണല്‍ ആയിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, യുദ്ധഭൂമിയില്‍ നിന്ന്‌ നേരിട്ട്‌ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ ശബ്‌ദമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെത്‌. അതില്‍ പത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍ എന്ന നിലയിലും സാഹിത്യകാരന്‍ എന്ന നിലയിലും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്ന അപാരമായ മനുഷ്യ സ്‌നേഹവും പുരോഗമന  ചിന്തകളും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു സിനിമ ക­ണ്ടതിനു ശേഷം അമേരിക്കന്‍ എഴുത്തുകാരനായ എഫ്‌ സ്‌കോട്ട്‌ ഫിസ്‌ജെറാള്‍ഡ്‌ ഹെമിങ്‌ വേയ്‌ക്ക്‌ ഒരു ടെലിഗ്രാം അയച്ചു. അതില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു: “The picture was beyond praise and so was your attitude”
“മനുഷ്യനെ കൊല്ലാം. പക്ഷേ, പരാജയപ്പെടുത്താനാകില്ല” എന്ന്‌ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു  ശേഷം കിഴവനും  കടലും എന്ന മാസ്റ്റർ പീസ് നോവലില്‍ എഴുതിവെച്ച ഏണസ്റ്റ്‌ ഹെമിങ്‌ വേ ഉദാത്തമായ മനോഭാവങ്ങളുടെ പേരിലാണല്ലോ അനശ്വരനായിരിക്കുന്നത്‌. അതിചടുലമായി ചലിക്കുന്ന ബ്ലാക്‌ ആന്‍ഡ്‌ വൈറ്റ്‌ ദൃശ്യങ്ങള്‍ക്കു മുകളിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ  ശബ്‌ദം ഒഴുകുമ്പോള്‍ എത്ര പ്രശംസിച്ചാലും മതിയാകാത്ത ആ മനോഭാവമാണ്‌ നമ്മെ കീഴടക്കുന്നത്‌..


ദി സ്പാനിഷ് എർത് ഈ ലിങ്കിൽ കാണാം  
https://www.youtube.com/watch?v=MT8q6VAyTi8


കാലത്തിൻറെ ഘനീഭവിച്ച ഫ്രെയ്മുകളിലൂടെ

കെ ബി വേണു 
Thou still unravished bride of quietness,
Thou foster-child of silence and slow time,
Sylvan historian, who canst thus express
A flowery tale more sweetly than our rhyme…

-John Keats (Ode on a Grecian Urn)

SHIRLEY: VISIONS OF REALITY (2013)/GUSTAV DEUTSCH/AUSTRIA/92 minutes


ചരിത്രം എഴുതിവെച്ച ചിത്രത്താളുകളില്‍ നിന്ന്‌ ഇറങ്ങിവന്നവളാണ്‌ ഷേളി. കാലത്തിനും  ചരിത്രത്തിനും  അതീതയാണവള്‍. മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടുകളിലെ പ്രക്ഷുബ്‌ധമായ സംഭവവികാസങ്ങളിലൂടെ സ്ഥിതപ്രജ്ഞയും സ്വതന്ത്രയുമായ ഒരു ബുദ്ധിജീവിയുടെ കാഴ്‌ചപ്പാടുകളോടെ കടന്നുപോകുമ്പോഴും അവളെ ജരാനരകള്‍ ബാധിക്കുന്നില്ല. സാങ്കല്‌പിക കഥാപാത്രമാണെങ്കിലും ഷേളി ഒരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണ്‌…..പ്രസിദ്ധ അമേരിക്കന്‍ ചിത്രകാരന്‍ എഡ്വേര്‍ഡ്‌ ഹോപ്പറുടെ (1882-1967) പതിമ്മൂന്ന്‌ ഓയില്‍ പെയിൻറ്റിങ്ങുകളെ ആസ്‌പദമാക്കി ഓസ്‌ട്രിയന്‍ സംവിധായകന്‍ ഗസ്റ്റാവ്‌ ഡോയിറ്റ്‌ ഒരുക്കിയ ഷേളി :വിഷന്‍സ്‌ ഓഫ്‌ റിയാലിറ്റി (2013) എന്ന സിനിമയിലെ നായികയാണ്‌ അവള്‍.

ലൂമിയര്‍ സഹോദരന്‍മാരില്‍ നിന്ന്‌ സിനിമാറ്റോഗ്രാഫ്‌ ഉപകരണം വിലയ്‌ക്കു വാങ്ങാന്‍ പോയിട്ട്‌ അതു കിട്ടാതെ നിരാശനായി മടങ്ങിയ ജോര്‍ജ്ജ്‌ മിലീസിൻറെ  കാലം മുതല്‍ തന്നെ ചിത്രകല സിനിമ-യില്‍ സജീവസാന്നിദ്ധ്യമാണ്‌. ചിത്രകാരനും  മജീഷ്യനുമൊക്കെയായിരുന്ന ബഹുമുഖപ്രതിഭയായ മിലീസിലൂടെയാണല്ലോ സിനിമയ്‌ക്ക്‌ സിനിമയുടെ സ്വഭാവം കൈവന്നത്‌. വളര്‍ച്ചയുടെ പടവുകള്‍ താണ്ടിയ ഒരോ ഘട്ടങ്ങളിലും പല രൂപങ്ങളില്‍ ചിത്രകല സിനിമയെ സ്വാധീനിച്ചു. വിഖ്യാത സര്‍റിയലിസ്റ്റ്‌ പെയിൻറര്‍ സല്‍വദോര്‍ ദാലിയുമായി സഹകരിച്ചാണ്‌ ലൂയി ബുനുവല്‍ ആന്‍ ആന്‍ഡലൂഷ്യന്‍ ഡോഗ്‌ (1929) ഒരുക്കിയത്‌ എന്നോര്‍ക്കുക.



കംപ്യൂട്ടര്‍ ഗ്രാഫിക്‌സിൻറെ  സഹായത്തോടെ ഫ്രേയ്‌മുകളില്‍ മായാജാലങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്ന ആധുനികകാലത്ത്‌ സിനിമയെ അതീവസാങ്കല്‍പിക തലങ്ങളിലേയ്‌ക്കുയര്‍ത്താന്‍ അനിമേഷനും ത്രീ ഡി യും അടക്കം നിരവധി സങ്കേതങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ, ഇവിടെ ചിത്രകലയെ സിനിമയുമായി നേരിട്ടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന പുതിയൊരു രീതിയാണ്‌ ഗസ്റ്റാവ്‌ ഡോയിറ്റും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രഗത്ഭനായ ക്യാമറാമാന്‍ ജെഴ്‌സി പലാക്‌സും ചേര്‍ന്ന്‌ പരീക്ഷിക്കുന്നത്‌. ഹോപ്പറുടെ ഓരോ പെയിൻറിങ്ങു രചിക്കപ്പെട്ട അതേ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ത്തന്നെ സിനിമയിലെ സംഭവങ്ങളും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോള്‍ ചരിത്രത്തിനൊപ്പം നടക്കുന്ന സിനിമയാണിതെന്നു പറയാം. 


എഡ്‌വേഡ്‌ ഹോപ്പറുടെ ചെയർ കാർ എന്ന പെയ്ൻറിങ് 
1965 ല്‍ ഹോപ്പര്‍ രചിച്ച ചെയര്‍ കാര്‍ എന്ന പെയിൻറിങ്ങില്‍ നിന്നാണ്‌ തുടക്കം. ഓരോ പെയിൻറിങ്ങും ഏതാണ്ട് അതേ മിഴിവോടെ തന്നെ സിനിമയുടെ ഫ്രയ്‌മില്‍ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമമാണ്‌ സംവിധായകനും ഛായാഗ്രാഹകനും നടത്തുന്നത്‌ ചെയര്‍ കാര്‍ എന്ന പെയിൻറിങ്ങില്‍ ട്രയിനിൻറെ ചെയര്‍ കാറില്‍ ഒരു പുസ്‌തകം വായിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റു യാത്രക്കാര്‍ക്കൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ഒരു സ്‌ത്രീയെയാണ്‌ ഹോപ്പര്‍ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്‌. സിനിമയില്‍ ഉപയോഗിച്ച എല്ലാ പെയിൻറിങ്ങുകളിലെയും സ്‌ത്രീകള്‍ക്ക്‌ ഷേളി തന്നെയാണ്‌ ജീവന്‍ പകരുന്നത്‌. ചെയര്‍ കാറില്‍ ഇരുന്ന്‌ യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഷേളി വായിക്കുന്ന പുസ്‌തകം എമിലി ഡിക്കിന്‍സൻറെ കവിതാ സമാഹാരമാണെന്ന്‌ ഗസ്റ്റാവ്‌ ഡോയിറ്റ്‌ സങ്കല്‍പിക്കുന്നു. അവിടെയാണ്‌ സംവിധായകൻറെ ഭാവനയുടെ പ്രസക്തി. ഘനീഭൂതമായ ഓര്‍മ്മകള്‍ നിറഞ്ഞ നിരവധി കവിതകള്‍ എമിലി ഡിക്കിന്‍സണ്‍ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.1965 ല്‍ ട്രെയിനിലിരുന്ന്‌ എമിലി ഡിക്കിന്‍സൻറെ കവിത വായിക്കുന്ന ഷേളി പിന്നീട്‌ ഓര്‍മ്മകളിലേയ്‌ക്കും അതുവഴി ചരിത്രത്തിലേയ്‌ക്കും കടന്നുപോകുന്നു. 
വര്‍ഷം 1931. പാരീ-സിലെ ഒരു ഹോട്ടല്‍ മുറി. തിയതി ഓഗസ്റ്റ്‌ 28, ശനിയാഴ്‌ച. (പതിമ്മൂന്നു പെയിൻറിങ്ങുകളെ ആസ്‌പദമാക്കി ഒരുക്കിയ പതിമ്മൂന്നു സീനുകളിലും ഓഗസ്റ്റ്‌ 28 എന്ന തിയതിയാണ്‌ കാണിക്കുന്നത്‌.) ഹോട്ടല്‍ റൂം എന്ന പെയിന്റി-ങ്ങാണ്‌ ഈ സീക്വന്‍സില്‍ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. ഒരു യൂറോപ്യന്‍ പര്യടനത്തിലാണ്‌ ഷേളി. റേഡിയോയില്‍ വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ സീനിലും ഈ റേഡിയോ ന്യൂസ്‌ റീഡര്‍ ആ പ്രത്യേക ദിവസത്തിൻറെ ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം കുറിക്കുന്ന വാര്‍ത്താശകലങ്ങള്‍ വായിക്കുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കയെ ബാധിച്ച കടുത്ത സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയാണ്‌ ആ ദിവസത്തെ വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്നത്‌. 

1932 ഓഗസ്റ്റ്‌ 28 ഞായറാഴ്‌ച. ന്യൂയോര്‍ക്ക്‌ സമയം രാത്രി 9 മണി.
 ഹോപ്പറുടെ റൂം ഇന്‍ ന്യൂ യോര്‍ക്ക്‌ (1932) എന്ന ചിത്രമാണിത്‌. ഷേളി ഹോട്ടല്‍ മുറിയില്‍. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ മുസ്സോളിനിയുടെ പരാക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന റേഡിയോ. ഷേളിയുടെ ബോയ്‌ഫ്രണ്ട് സ്റ്റീഫന്‍ മുറിയിലേയ്‌ക്കു വരുന്നു. ന്യൂ യോര്‍ക്ക്‌ പോസ്റ്റ്‌ എന്ന പത്രത്തിലെ ഫോട്ടോ  ജേണലിസ്റ്റാണ്‌ സ്റ്റീഫന്‍. നിശ്ശബ്‌ദനായ ഒരു കഥാപാത്രം. ചിലപ്പോള്‍ ഒരു പ്രേതസാന്നിദ്ധ്യം. ഷേളിക്ക്‌ അയാളോട്‌ പ്രണയമുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരു പരമ്പരാഗത വിവാഹബന്ധത്തില്‍ അവള്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല ഒന്നും മിണ്ടാതെ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അയാളെ പ്രണയത്തിനുമപ്പുറമുള്ള ഒരു കൗതുകത്തോടെ ഷേളി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 
ന്യൂ യോർക്ക് മൂവി എന്ന പെയ്ൻറിങ്

ഏഴുവര്‍ഷം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. 1939 ഓഗസ്റ്റ്‌ 28, ഞായറാഴ്‌ച. ന്യൂ യോര്‍ക്ക്‌ നഗരം. സമയം രാത്രി പത്തു മണി. ഷേളി ഒരു സിനിമാ തിയറ്ററിലെ അറ്റന്‍ഡറാണ്‌. കാണികള്‍ക്ക്‌ ഇരുട്ടില്‍ ഇരിപ്പിടം കാണിച്ചുകൊടുക്കുകയും മറ്റുമാണ്‌ അവളുടെ ജോലി. വില്ല്യം വൈലറുടെ ഡെഡ്‌ എന്‍ഡ്‌ (1937) എന്ന ചിത്രമാണ്‌ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത്‌. അതിലെ പല സംഭാഷണങ്ങളും ഷേളിക്ക്‌ മനഃപാഠമാണ്‌. തികച്ചും വിരസമായ ഈ അറ്റന്‍ഡര്‍ പണിയും ഷേളി ക്ഷമയോടെ ചെയ്യുന്നു. കാരണം അവള്‍ സ്വതന്ത്രയായി ജീവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹോപ്പറുടെ ന്യൂ യോര്‍ക്ക്‌ മൂവി (1939) എന്ന പെയ്‌ൻറിങ്ങാണ്‌ ഈ സീക്വന്‍സിന്‌ പ്രചോദനമായത്‌.

അടുത്ത വര്‍ഷം ഇതേ ദിവസം രാത്രി 10 മണിക്ക്‌ ഷേളിയെ കാണുന്നത്‌ ന്യൂയോര്‍ക്കില്‍ ഒരു ഓഫീസ്‌ സെക്രട്ടറിയുടെ റോളിലാണ്‌. അവളുടെ ബോസ്‌ ആയി വരുന്നത്‌ സ്റ്റീഫന്‍ തന്നെയാണ്‌. സെക്രട്ടറിയും ബോസും എന്ന ഔദ്യോഗിക ബന്ധത്തിനപ്പുറം ഒരു തീവ്രരഹസ്യം അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു­ന്നെ്‌ വ്യക്തമാണ്‌. എഡ്വേഡ്‌ ഹോപ്പര്‍ക്ക്‌ മാദകസുന്ദരിയായ ഒരു സെക്രട്ടറിയു­ായിരുന്നെന്നും അവളുടെ രൂപമാണ്‌ അദ്ദേഹം പല പെയ്‌ൻറിങ്ങുകളിലും വരച്ചിരുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ഈ സുന്ദരിയെ ഹോപ്പറുടെ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ ഷേളി എന്നാണ്‌ വിളിച്ചിരുന്നതത്ര. അതുകൊണ്ടാണ്‌ ഗസ്റ്റാവ്‌ ഡോയിറ്റും തൻറെ നായികയെ ഷേളി എന്നു വിളിക്കുന്നത്‌. ഹോപ്പറുടെ ഓഫീസ്‌ അറ്റ്‌ നൈറ്റ്‌ (1940) എന്ന പെയ്‌ൻറിങ്ങില്‍ നിന്നാണ്‌ ഈ സീക്വന്‍സ്‌ രൂപം കൊണ്ട­ത്‌.

വിഖ്യാത നാടക - ചലച്ചിത്ര സംവിധായകന്‍ ഏലിയ കസാന്‍ അടുത്ത രണ്ട്  ഉപാഖ്യാനങ്ങളിലും കടന്നു വരുന്നു. തോണ്‍ടണ്‍ വൈല്‍ഡര്‍ എഴുതി ഏലിയ കസാന്‍ സംവിധാനം ചെയ്യുന്ന ദി സ്‌കിന്‍ ഓഫ്‌ ഔര്‍ ടീത്ത്‌ എന്ന നാടകത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌ ഷേളി. ഒരു നാടക നടിയാണ്‌ അവളിപ്പോള്‍. ഏലിയാ കസാനുമായും അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഗ്രൂപ്പ്‌ തിയറ്റര്‍ പ്രസ്ഥാനവുമായും ഷേളിക്ക്‌ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന സീക്വന്‍സാണിത്‌. 


കാലം 1942. ഹോപ്പറുടെ ഹോട്ടല്‍ ലോബി എന്ന പെയ്‌ൻറിങ്‌. ഷേളിയെ പിന്നീടു കാണുന്നത്‌ പത്തു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ ഒരു ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലാണ്‌. കടുത്ത വിഷാദരോഗത്തിലാണ്‌ ഷേളി. പത്തു വര്‍ഷം മുമ്പ്‌ ബഹുമാനത്തോടെ ക­ണ്ടിരുന്ന ഏലിയ കസാനെ ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ വെറുക്കുന്നു. കാരണം കമ്യൂണിസ്റ്റുകളും പുരോഗമനവാദികളുമായ തൻറെ നാടകസഹപ്രവര്‍ത്തകരെ കസാന്‍ ഒറ്റിക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. 1951 ല്‍ എ സ്‌ട്രീറ്റ്‌ കാര്‍ നെയ്‌മ്‌ഡ്‌ ഡിസൈര്‍ എന്ന സിനിമ സംവിധാനം ചെയ്‌ത ഏലിയ കസാന്‍ അപ്പോഴേയ്‌ക്കും ഹോളിവുഡ്ഡില്‍ ചുവടുറപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതിനാസ്‌പദമായ മോണിങ്‌ സണ്‍ എന്ന ചിത്രം ഹോപ്പര്‍ രചിച്ചത്‌ 1952 ലാണ്‌.

1956 ല്‍ വളരെ പ്രസാദവതിയായാണ്‌ ഷേളി കാണപ്പെടുന്നത്‌. ന്യൂയോര്‍ക്കിലെ ഒരു പ്രഭാതം. സ്‌റ്റീഫനോടൊപ്പം തെളിഞ്ഞ സൂര്യവെളിച്ചത്തില്‍ ഒരു ഒഴിവുകാല വസതിക്കു മുന്നില്‍ അവള്‍ ഇരിക്കുന്നു. അമേരിക്കന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പാര്‍ട്ടിയുടെ ഒരു യോഗം മാര്‍ച്ചു മാസത്തില്‍ നടക്കുന്നു­ന്നെ വാര്‍ത്ത റേഡിയോയില്‍ കേള്‍ക്കാം. ഇതേ വര്‍ഷം ഹോപ്പര്‍ വരച്ച സണ്‍ലൈറ്റ്‌ ഓണ്‍ ബ്രൗണ്‍ സ്റ്റോണ്‍സ്‌ എന്ന ചിത്രത്തിൻറെ പുനരാവിഷ്‌കാരമാണിത്‌. വെസ്റ്റേണ്‍ മോട്ടല്‍ (1957) എന്ന ഹോപ്പര്‍ പെയ്‌ൻറിങ്ങിലൂടെ സ്റ്റീഫനുമായുള്ള ഷേളിയുടെ ബന്ധത്തെ മറ്റൊരു തലത്തില്‍ ഡോയിറ്റ്‌ നിര്‍വ്വചിക്കുന്നു. സ്റ്റീഫന്‍ അവളുടെ ഫോട്ടോ എടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. അയാള്‍ ഫ്രേയിമിലില്ല. അയാളുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കാം. അയാള്‍ക്കു മുന്നില്‍ പോസ്‌ ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കേ ഷേളിയുടെ ആത്മഗതം ഇങ്ങനെയാണ്‌ - “അന്നാദ്യമായാണ്‌ സ്റ്റീഫന്‍ എന്നോട്‌ ഫോട്ടോയ്‌ക്കു വേണ്ടി  പോസ്‌ ചെയ്യാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടത്‌. ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ അവന്‍ എനിക്ക്‌ അപരിചിതനായി. അവൻറെ സങ്കല്‍പത്തിലുള്ള മറ്റൊരു പെണ്ണായി ഞാന്‍ കാണപ്പെടണമെന്ന്‌ അവന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു പോലെ… ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ള വ്യക്തി എന്നോട്‌ അപരിചിതനെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു.” 


വിചിത്ര സ്വഭാവികളായ ഈ കമിതാക്കളെ വീണ്ടും നമ്മള്‍ കാണുന്നത്‌ രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനു  ശേഷം കേപ്‌ കോഡ്‌ എന്ന സ്ഥലത്തുള്ള ഒരു ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലാണ്‌. പ്ലേറ്റോയുടെ റിപ്പബ്ലിക്‌ എന്ന വിഖ്യാതമായ പുസ്‌തകം വായിച്ചുകൊണ്ട് ഷേളി കട്ടിലില്‍ കിടക്കുന്നുണ്ട്. സ്റ്റീഫൻറെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പുസ്‌തകമടച്ചുവെച്ച്‌ ഉറക്കം നടിച്ച്‌ അവള്‍ തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. നഗ്നമായ അവളുടെ നിതംബം അനാവൃതമാകുന്നു. സ്റ്റീഫന്‍ കടന്നുവന്ന്‌ കട്ടിലില്‍ ഇരിക്കുന്നു. പുസ്‌തകം തുറന്ന്‌ അയാളും വായിക്കുന്നു. പിന്നീട്‌ ഷേളിയെ സ്‌പര്‍ശിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നു­ണ്ടെങ്കിലും അയാള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുറിയില്‍ നിന്നു പോകുന്നു. ഷേളി എഴുന്നേറ്റ്‌ പുസ്‌തകം തറയിലേയ്‌ക്ക്‌ എറിയുന്നു. എക്‌സ്‌കര്‍ഷന്‍ ഇൻറു ഫിലോസഫി എന്നാണ്‌ 1959 ല്‍ രചിച്ച ഈ പെയ്‌ന്റിങ്ങിൻറെ  പേര്‌.



 എ വുമണ്‍ ഇന്‍ ദ സണ്‍ (1961) ഒരു ന്യൂഡ്‌ ആണ്‌. കേപ്‌ കോഡിലെ ഹോട്ടല്‍ മുറിയില്‍ പരിപൂര്‍ണ്ണ നഗ്നയായി ഷേളി ഉലാത്തുന്നു. പുലര്‍ച്ചെ ഏഴു മണി നേരം. സൂര്യരശ്‌മികള്‍ ആ മുറിയില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന വെളിച്ചത്തിൻറെ വിന്യാസങ്ങള്‍ അവളുടെ മാനസികാവസ്ഥയുടെ പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്‌. 
സിനിമയുമായി നേരിട്ടു ബന്ധമുള്ളതാണ്‌ അടുത്ത ഉപാഖ്യാനം. ഇൻറര്‍മിഷന്‍ (1963) എന്ന പെയിൻറിങ്‌ ആണ്‌ പ്രചോദനം. ആല്‍ബനിയിലുള്ള ഒരു തിയറ്ററില്‍ ഷേളി സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്‌ക്രീനിലെ വെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്ത്‌ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. ഹെന്‍റി കോല്‍പി സംവിധാനം ചെയ്‌ത ദി ലോങ്‌ ആബ്‌സെന്‍സ്‌ എന്ന ഫ്രഞ്ച്‌ സിനിമയാണത്‌. പതിനാറു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ ദുരൂഹസാഹചര്യത്തില്‍ അപ്രത്യക്ഷനായ ഭര്‍ത്താവിനെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത്‌ ദുഃഖിക്കുന്നവളാണ്‌ ആ സിനിമയിലെ നായിക. Long Absence  നെ “സുദീര്‍ഘമായ അസാന്നിദ്ധ്യം” എന്ന്‌ വിവര്‍ത്തനം ചെയ്‌താല്‍ ഷേളി ഇപ്പോള്‍ സ്റ്റീഫൻറെ ഓര്‍മ്മകളിലാണെന്നു വ്യക്തമാകും. തിയറ്ററില്‍ അവള്‍ ഒറ്റയ്‌ക്കാണ്‌. പക്ഷേ സ്റ്റീഫൻറെ സാന്നിദ്ധ്യം അവള്‍ അനുഭവിക്കുന്നു. തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നു. സിനിമയുടെ ഇടവേളയെത്തുമ്പോള്‍ ഷേളി പറയുന്നു “ഇടവേള…..ഒരു സ്വപ്‌നത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നതുപോലെ…”. 

അതേ നഗരത്തില്‍ത്തന്നെയുള്ള ഒരു ഹോട്ടല്‍ മുറിയില്‍ തൊട്ടടുത്ത ദിവസമാണ്‌ അടുത്ത സീന്‍ നടക്കുന്നത്‌. അവലംബം സണ്‍ ഇന്‍ ആന്‍ എംപ്‌റ്റി റൂം (1963) എന്ന പെയ്‌ൻറിങ്‌. റേഡിയോയില്‍ ആഫ്രാ അമേരിക്കന്‍ വംശജരുടെ വീരനായകന്‍ മാര്‍ട്ടിന്‍ ലൂഥര്‍ കിങ്ങിൻറെ  ചരിത്ര പ്രസിദ്ധമായ ആ പ്രസംഗം......I have a dream… ഷേളി റേഡിയോ എടുത്തു കൊണ്ടു പോകുന്നു. മുറി ശൂന്യമാകുന്നു. സ്‌ക്രീനിലും ഒരു സെക്കന്‍ഡ്‌ ഇരുട്ട്‌…ഫെയ്‌ഡ്‌ ഔട്ട്‌…. 

കാലത്തിൻറെ കല്ലറകളില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പ്രക്ഷുബ്‌ധമായ ചരിത്രമുഹൂര്‍ത്തങ്ങളെ കടുത്ത നിറങ്ങളില്‍ പുനഃസൃഷ്‌ടിക്കുന്ന സിനിമയാണിത്‌. വിഷാദത്തിൻറെയും പ്രത്യാശയുടെയും നിറങ്ങള്‍ അതിൻറെ ഫ്രേയ്‌മുകളില്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. എഡ്വേഡ്‌ ഹോപ്പറുടെ പെയിൻറിങ്ങുകളില്‍ അമേരിക്കന്‍ ക്രൈം ത്രില്ലര്‍ സിനിമകളുടെ സ്വാധീനമുണ്ട്. ഹോപ്പറുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഹിച്ച്‌കോക്‌ അടക്കമുള്ള സംവിധായകരെയും സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. 
ദി ഹൗസ്‌ ബൈ  ദി  റെയില്‍ റോഡ്‌ 
ഹിച്ച്‌കോക്കിൻറെ  സൈക്കോ എന്ന പ്രസിദ്ധമായ സിനിമയിലെ ബെയ്‌റ്റ്‌സ്‌ ഭവനം ഹോപ്പറുടെ ദി ഹൗസ്‌ ബൈ  ദി  റെയില്‍ റോഡ്‌ എന്ന പെയിൻറിങ്ങിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ്‌ രൂപകല്‍പന ചെയ്‌തത്‌. ടെറന്‍സ്‌ മാലിക്കിൻറെ  ഡേയ്‌സ്‌ ഓഫ്‌ ഹെവന്‍ എന്ന ചിത്രത്തിലും ഈ പെയിൻറിങ്ങിൻറെ  സ്വാധീനമുണ്ട്. വിം വെന്‍ഡേഴ്‌സ്‌, റിഡ്‌ലി സ്‌കോട്ട്‌ തുടങ്ങിയവരും ഹോപ്പറുടെ പെയിൻറിങ്ങുകളാല്‍ പ്രചോദിതരായ സംവിധായകരാണ്‌. പക്ഷേ, പ്രത്യക്ഷത്തില്‍ പരസ്‌പരബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം ചിത്രങ്ങളെ കാലഗണനാക്രമത്തില്‍ത്തന്നെ ചരിത്രവുമായി കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു എന്നതാണ്‌ ഡോയിറ്റിൻറെ സിനിമയുടെ സവിശേഷത. 


ഗസ്റ്റാവ്‌ ഡോയിറ്റ്‌
എഡ്‌വേഡ്‌ ഹോപ്പർ- സെൽഫ് പോർട്രൈറ് 
ഒരു കല മറ്റൊരു കലയെ ഏറ്റവും ഭംഗിയായി അനുകരിക്കുകയാണിവിടെ. 1931 മുതല്‍ 1963 വരെയുള്ള മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഈ സിനിമ  രണ്ടാം ലോകയുദ്ധം അമേരിക്കന്‍ സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം, ആഫ്രാ അമേരിക്കന്‍ വംശജരുടെ കലാപം, ജാസ്‌ സംഗീതം, ഏലിയാ കസാന്‍, ലിവിങ്‌ തിയറ്റര്‍, ശീതയുദ്ധം, വിയറ്റ്‌നാം യുദ്ധം എന്നിങ്ങനെ നിരവധി സംഭവങ്ങളെയും വ്യക്തികളെയും പരാമര്‍ശിക്കുന്നു. സഞ്ചരിച്ച കാലങ്ങളോട്‌ കലഹിച്ചുകൊ­ണ്ടാണ്‌ ഷേളി മുന്നോട്ടുപോകുന്നത്‌. ചരിത്രം അവള്‍ക്ക്‌ വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണ്‌. 1963 ലെ സണ്‍ ഇന്‍ ദി എംപ്‌റ്റി റൂം എന്ന എപ്പിസോഡില്‍ നിന്ന്‌ വീണ്ടും 1965 ല്‍ ചെയര്‍കാറില്‍ ഇരുന്ന്‌ എമിലി ഡിക്കിന്‍സൻറെ കവിതാസമാഹാരം വായിക്കുന്ന ഷേളിയിലേയ്‌ക്ക്‌ സിനിമ മടങ്ങി വരുന്നു. എമിലി ഡിക്കിന്‍സൻറെ കവിത ഷേളി ഉറക്കെ വായിക്കുന്നു

If anybody’s friend be dead
It’s sharpest of the theme
The thinking how they walked along
At such and such a time….

 അവള്‍ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ട്രയിനിൻറെ  ചലനം ഇതുവരെ സിനിമയില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല. ഇപ്പോള്‍ നിഴലുകള്‍ നീങ്ങുന്നത്‌ കാണാന്‍ കഴിയുന്നു. ഘനീഭവിച്ച കാലത്തിൻറെ  ഫ്രേയ്‌മുകളില്‍ നിന്ന്‌ വര്‍ത്തമാനകാലത്തിൻറെ  പുതിയ വെളിച്ചത്തിലേയ്‌ക്ക്‌ ഷേളി ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ചരിത്രത്തിൻറെ അടുത്ത ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ ചിരഞ്‌ജീവിയായ ഷേളിയുടെ യാത്ര വീണ്ടും  തുടങ്ങുന്നു..

Saturday, August 26, 2017

ചലച്ചിത്രങ്ങളേക്കാൾ വാചാലമായ ചിത്രങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ

കെ ബി വേണു 



I design dreams
-Ralph Lauren





Drew: The Man Behind the Poster (2013)/Erik P Sharkey/USA/Documentary/97 minutes


സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങും മുമ്പേ അവന്‍ വരയ്‌ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ടോയ്‌ലറ്റ്‌ പേപ്പറിലാണ്‌ വരയ്‌ക്കുക. കാരണം വീട്ടില്‍ കിട്ടാവുന്ന പേപ്പര്‍ അതു മാത്രമായിരുന്നു. അച്ഛനുമമ്മയ്‌ക്കും അവനെ തീരെ ഇഷ്‌ടമായിരുന്നില്ല. അവര്‍ക്ക്‌ അവനോട്‌ അകാരണമായ ഭയവുമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്‌ സ്‌കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ത്തന്നെ അവന്‍ വീട്ടില്‍ നിന്ന്‌ ഇറങ്ങിപ്പോന്നു. ഒരു ബാഗു പോലും എടുത്തില്ല. അതുകൊണ്ട്‌ അവനൊന്നും നഷ്‌ടപ്പെടാനും  ഇല്ലായിരുന്നു. ചിത്രരചനയ്‌ക്കു വേണ്ടി ജീവിതം പൂര്‍ണ്ണമായും സമര്‍പ്പിച്ച ആ പയ്യന്‍ പില്‍ക്കാലത്ത്‌ ഹോളിവുഡ്ഡില്‍ ഒരു ഇതിഹാസമായി വളര്‍ന്നു. പലര്‍ക്കും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേര്‌ അറിയില്ലായിരിക്കാം. പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തിൻറെ രചനകള്‍ ഒരിക്കലെങ്കിലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത സിനിമാപ്രേമികളുണ്ടാകില്ല. പോസ്റ്റര്‍ ഡിസൈനിങ്ങ്‌ എന്ന കലയെ അതിൻറെഏറ്റവും ഉദാത്തമായ തലങ്ങളിലെത്തിച്ച ഡ്രൂ സ്‌ട്രൂസാന്‍ എന്ന ചിത്രകാരനെക്കുറിച്ചാണ്‌ ഇത്രയും പറഞ്ഞത്‌. എറിക്‌ പി ഷാര്‍ക്കി സംവിധാനം ചെയ്‌ത ദ്‌ മാന്‍ ബിഹൈന്‍ഡ്‌ ദ്‌ പോസ്റ്റര്‍ എന്ന ഡോക്യുമെൻറ്ററി സ്‌ട്രൂസാൻറെ വര്‍ണ്ണശബളമായ കലാപ്രപഞ്ചത്തെയും സംഭവബഹുലമായ ജീവിതത്തെയും പരിശോധിക്കുന്നു. 



ദാരിദ്യ്രവും ഇല്ലായ്‌മയും നിറഞ്ഞ ആദ്യകാല ജീവിതം സ്‌ട്രൂസാന്‍ ക്ഷമയോടെ അനുഭവിച്ചു. വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങിയതിനു ശേഷം ഒരു ആര്‍ട്ട്‌ സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്നു. ആദ്യത്തെ ടേം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നു. പക്ഷേ, വീട്ടുകാര്‍ പുറത്താക്കി പടി കൊട്ടിയച്ചു. പിന്നെ ആ വഴിയ്‌ക്കു പോയിട്ടേയില്ല. സ്‌ട്രൂസാൻറെ ജീവിതം പുനര്‍നിര്‍വചിക്കപ്പെട്ടത്‌ ആയിരത്തിത്തൊള്ളായിരത്തി അറുപത്തിയാറിലാണ്‌. സാന്‍ ജോസ്‌ എന്ന സ്ഥലത്തു വച്ച്‌ ഒരു ഡാന്‍സ്‌ പാര്‍ട്ടിക്കിടയില്‍ ഡിലന്‍ എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയെ സ്‌ട്രൂസാന്‍ കണ്ടുമുട്ടി. രണ്ടുപേരും ഏതാണ്ട്‌ ഒരേ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. തികച്ചും ഏകാകികള്‍. വീട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളുമില്ല. സ്‌നേഹമായിരുന്നു, ആശ്രയമായിരുന്നു ഇരുവര്‍ക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത്‌. ഒരേ മനസ്സായിരുന്നു, ഒരേ വികാരങ്ങളായിരുന്നു ഇരുവര്‍ക്കും. നാല്‍പത്തിയെട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ കൗമാര പ്രായത്തില്‍ കണ്ടുമുട്ടിയ ഡ്രൂവും ഡിലനും  അന്നു മുതൽക്കെ  ഒരുമിച്ചാണ്‌.അവരെ രണ്ടു വ്യക്തികളായിട്ടല്ല ഒരൊറ്റ സ്വത്വമായാണ്‌ താന്‍ കണക്കാക്കുന്നതെന്ന്‌ സംവിധായകന്‍ ഗില്ലെര്‍മോ ഡെല്‍ ടൊറോ പറയുന്നു.

ആര്‍ട്‌സ്‌ കോളേജില്‍ സ്‌ട്രൂസാന്‍ മുഖ്യവിഷയമായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്‌ ഫൈന്‍ ആര്‍ട്‌സ്‌ ആയിരുന്നില്ല; ഇലസ്‌ട്രഷന്‍ ആയിരുന്നു. കാരണം ഇലസ്‌ട്രറ്റര്‍മാര്‍ക്ക്‌ അത്യാവശ്യം പ്രതിഫലം കിട്ടിയിരുന്നു. ഫീസ്‌ കൊടുക്കാന്‍ പണമില്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ പലപ്പോഴും ക്ലാസ്സില്‍ നിന്ന്‌ പുറത്താക്കിയിരുന്നു. വരച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ വിറ്റുകിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട്‌ ഫീസ്‌ കൊടുത്തു. പട്ടിണി കിടന്ന്‌ പണം ലാഭിക്കുകയായിരുന്നു മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗം. ആഴ്‌ചയില്‍ രണ്ടു ദിവസമാണ്‌ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നത്‌. ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള സമയം പോലും പടം വരയ്‌ക്കാനാണ്‌ അദ്ദേഹം അക്കാലത്ത്‌ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതെന്ന്‌ ഭാര്യ ഡിലന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറയുന്നു. പട്ടിണിക്കാരനായ ആ ചിത്രകാരന്‍ അന്നും ഒന്നാന്തരം പ്രാഫഷണലായിരുന്നു. പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ഡ്രൂവും ഡിലനും  വിവാഹിതരായി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ്‌ ആദ്യവര്‍ഷം തന്നെ പുത്രലബ്‌ധിയുമുണ്ടായി. 1500 ഡോളറാണ്‌ ആ ഇനത്തില്‍ ചെലവായത്‌. ആ വര്‍ഷത്തെ ആകെ വരുമാനം മൂവായിരം ഡോളറായിരുന്നു. ഡിലന്‌ ജോലിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മൂന്നു പേരുള്ള കുടുംബം ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറു ഡോളര്‍ കൊണ്ട്‌ ഞെങ്ങിഞെരുങ്ങി ജീവിച്ചു. എന്നിട്ടും അവര്‍ സന്തുഷ്‌ടരായിരുന്നു. ദാരിദ്യ്രരേഖയ്‌ക്കു താഴെയുള്ള ആ ജീവിതകാലത്ത്‌ ഭക്ഷണം ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ ഡ്രൂവിന്‌ രണ്ടാമതൊന്നാലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഒന്നുകില്‍ വരയ്‌ക്കാനുള്ള പെയിൻറ്റ്; അല്ലെങ്കില്‍ ഭക്ഷണം അതായിരുന്നു അവസ്ഥ. പെയിൻറ്റ്  മതി എന്നു ഡ്രൂ തീരുമാനിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്‌ ധനനഷ്‌ടമുണ്ടാക്കുന്ന ഏര്‍പ്പാടാണെന്ന്‌ വിശ്വസിച്ചു. പെയിൻറ്റ്  തന്നെ പിശുക്കിയാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചത്‌. ട്യൂബില്‍നിന്ന്‌ വളരെക്കുറച്ച്‌ പെയിൻറ്റ് ഞെക്കിയെടുത്ത്‌ നേര്‍പ്പിച്ച നിറത്തില്‍ വരച്ചു. ഇപ്പോഴും ഡ്രൂവിൻറെ ചിത്രങ്ങളുടെ മുഖമുദ്രയാണത്‌. ദാരിദ്യ്രത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ചിത്രരചനാശൈലി. 
ഡ്രൂ സ്‌ട്രൂസാന്‍ 

വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ത്തന്നെ തൻറെ മേഖല കണ്ടെത്തുകയും അതില്‍ത്തന്നെ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുകയും ചെയ്‌തതാണ്‌ ഡ്രൂവിൻറെ തൊഴില്‍പരമായ വിജയത്തിന്‌ കാരണം. ചെറുപ്പത്തില്‍ത്തന്നെ ഡിലനെ കണ്ടെത്തുകയും ആ ദാമ്പത്യത്തില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുകയും ചെയ്‌തതു കൊണ്ട്‌ വ്യക്തിജീവിതത്തിലും വിജയിച്ചു. സംഗീത ആല്‍ബങ്ങളുടെ കവറുകള്‍ വരച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ഡ്രൂവിൻറെ തുടക്കം തൻറെ ചിത്രങ്ങളടങ്ങിയ ബുക്കുമായി പസഫിക്‌ ഐ ആന്‍ഡ്‌ ഇയര്‍ എന്ന സ്ഥാപനത്തിൻറെ ക്രിയേറ്റിവ്‌ ഡയറക്‌റ്റര്‍ ഏണി സെഫാലുവിനെ ഡ്രൂ ചെന്നു കണ്ടു. ആഴ്‌ചയില്‍ അഞ്ചു ദിവസം ജോലി ചെയ്യാം; നാലു ദിവസത്തെ കൂലി തന്നാല്‍ മതി -  ഇതാണ്‌ ഡ്രൂ മുന്നോട്ടു വെച്ച തൊഴില്‍ കരാര്‍. പക്ഷേ ചിത്രങ്ങള്‍ കണ്ട സെഫാലു പറ-ഞ്ഞു ''നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അഞ്ചു ദിവസം ജോലി ചെയ്യാം. അഞ്ചു ദിവ-സത്തെ കൂലിയും വാങ്ങാം.'' അങ്ങനെ ജീവിക്കാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗമായി. ഏതെങ്കിലും ഡിസൈന്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്‌തു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ത്തന്നെ ഡ്രൂ കടലാസില്‍ വരയ്‌ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരിക്കും. ചര്‍ച്ച കഴിയുമ്പോള്‍ ആ കടലാസ്സില്‍ കൃത്യമായ ഡിസൈന്‍ രൂപപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും. 

ചലച്ചിത്രലോകത്തിലേയ്‌ക്കുള്ള ഡ്രൂവിൻറെ പ്രവേശനത്തിനു  വഴിവെച്ചത്‌ ടോണി സെനിഗര്‍ എന്ന പരസ്യക്കമ്പനിയുടമയാണ്‌. ടോണിയോട്‌ ഡ്രൂവിനെപ്പറ്റി പറയുന്നത്‌ കലാസംവിധായകനായ ബാരി ഷെറെഷെവ്‌സ്‌കിയാണ്‌. അദ്ദേഹം കാറോടിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ ഒരു ആല്‍ബത്തിൻറെ കൂറ്റന്‍ പരസ്യം കണ്ടു. ഡ്രൂ ഡിസൈന്‍ ചെയ്‌ത ആലീസ്‌ കൂപ്പറുടെ വെല്‍കം റ്റു മൈ നൈറ്റ്‌മെയര്‍ എന്ന ആല്‍ബത്തിൻറെ പരസ്യമായിരുന്നു അത്‌. ബാരി ഉടന്‍ തന്നെ ആ റെക്കോഡ്‌ വാങ്ങി -  അതിൻറെ കവര്‍ ഇലസ്‌ട്രേറ്റ്‌ ചെയ്‌തതാരെന്നറിയാന്‍. താമസിയാതെ ഡ്രൂവിനെത്തേടി ടോണിയുടെ ഫോണ്‍ കോള്‍ വന്നു. സിനിമയ്‌ക്ക്‌ പോസ്റ്റര്‍ ചെയ്യാന്‍ താത്‌പര്യമുണ്ടോ എന്നായിരുന്നു ചോദ്യം. ഡ്രൂവിന്‌ സങ്കോചമായിരുന്നു. ഒടുവില്‍ ഒരു വൈകുന്നേരം അദ്ദേഹം ടോണിയുടെ ഓഫീസിലെത്തി. പസിഫിക്‌ ഐ ആന്‍ഡ്‌ ഇയറില്‍ എത്ര ശമ്പളം കിട്ടുമെന്ന്‌ ടോണി അന്വേഷിച്ചു. അത്രയും കഴിവുകളുള്ള ഒരു കലാകാരന്‍ വാങ്ങുന്ന പ്രതിഫലം കേട്ട്‌ ടോണി ഞെട്ടിപ്പോയി. ഒരു സിനിമയ്‌ക്ക്‌ പോസ്റ്റര്‍ ചെയ്‌താല്‍ ഒരു വര്‍ഷം പസഫിക്കില്‍ കിട്ടുന്ന പ്രതിഫലം കിട്ടുമെന്ന്‌ ടോണി ഡ്രൂവിനെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി. അങ്ങനെയാണ്‌ സ്വതന്ത്രമായി ജോലി ചെയ്യാന്‍ ഡ്രൂ തീരുമാനിക്കുന്നത്‌. ഡേവിഡ്‌ ഗൈലര്‍ സംവിധാനം ചെയ്‌ത ദി ബ്ലാക്‌ ബേഡ്‌ എന്ന ചിത്രത്തിലായിരുന്നു തുടക്കം. 1975 ലായിരുന്നു അത്‌. പിന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. സിനിമാലോകം ഡ്രൂവിനെ തേടി വരാന്‍ തുടങ്ങി. ടോണിയും ഡ്രൂവും ഇരുപതു വര്‍ഷം ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നു. 1991 -ല്‍ പുറത്തുവന്ന സ്റ്റീവന്‍ സ്‌പീല്‍ബര്‍ഗ്ഗിന്റെ ഹൂക്‌ ആയിരുന്നു ഇവര്‍ ഒന്നിച്ച അവസാന ചിത്രം. 
ടോണിയെക്കുറിച്ച്‌ ഡ്രൂ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു - “സിനിമയ്‌ക്കു വേണ്ടി വരയ്‌ക്കാന്‍ എനിയ്‌ക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ, നന്നേ ചെറുപ്പത്തില്‍ത്തന്നെ എന്നെ ടോണി കണ്ടെത്തി. ഒരുപാടു നല്ല പോസ്റ്ററുകള്‍ ചെയ്യാന്‍ അവസരം തന്നു. പോസ്റ്ററുകളെക്കുറിച്ച്‌ ഒന്നുമറിയില്ലാതിരുന്ന എന്നെ പോസ്റ്റര്‍ ഡിസൈനറാക്കിയത്‌ ടോണിയാണ്‌.” പ്രസിദ്ധമായ സ്റ്റാര്‍ വാഴ്‌സ്‌ സിനിമാ പരമ്പരയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നത്‌ സഹപാഠിയായ ചാര്‍ളി വൈറ്റ്‌ മുഖാന്തിരമാണ്‌. എയര്‍ ബ്രഷ്‌ ഉപയോഗിക്കുന്നതില്‍ അതിപ്രഗത്ഭനായ പെയിൻറ്ററായിരുന്നു ചാര്‍ളി. പക്ഷേ, ഒരിക്കലും പോര്‍ട്രയ്‌റ്റുകള്‍ വരയ്‌ക്കാറില്ല. ചാര്‍ളിക്ക്‌ ഒരു സിനിമയുടെ പോസ്റ്റര്‍ ചെയ്യണം അതിലെ റോബോട്ടുകളുടെയും മറ്റും രൂപങ്ങള്‍ ചാര്‍ളി തന്നെ വരയ്‌ക്കാം. മനുഷ്യമുഖങ്ങള്‍ ഡ്രൂ വരയ്‌ക്കണം. ഇതായിരുന്നു ചാര്‍ളിയുടെ ആവശ്യം. രണ്ടുപേര്‍ ചേര്‍ന്നൊരുക്കുന്ന ഒരു പോസ്റ്റര്‍. ഡ്രൂ സമ്മതിച്ചു. അവിടെയും അദ്ദേഹം ഒരു വ്യവസ്ഥ വച്ചു. ചാര്‍ളി എയര്‍ ബ്രഷ്‌ ഉപയോഗിച്ച്‌ പെയിൻറ്റ് ചെയ്യുന്നത്‌ കാണാന്‍ അവസരമുണ്ടാക്കണം. അങ്ങനെ ഇരുവരും ചേര്‍ന്ന്‌ രണ്ടു വ്യത്യസ്‌ത ശൈലികളില്‍ ഒരാഴ്‌ച കൊണ്ട്‌ ജോലി തീര്‍ത്തു. പക്ഷേ, സാങ്കേതിക വിദഗ്‌ദ്ധരുടെ പേരു വയ്‌ക്കാനുള്ള സ്ഥലം വിടാന്‍ മറന്നു. പീന്നീട്‌ ഡിസൈനില്‍ ചില്ലറ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തി ആ പ്രശ്‌നം പരിഹരിച്ചു. സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ത്തന്നെ മഹാസംഭവമായി മാറിയ സ്റ്റാര്‍ വാഴ്‌സിൻറെ പോസ്റ്ററായിരുന്നു അത്‌. 


ഇന്‍ഡ്യാനാ ജോണ്‍സിൻറെ പോസ്റ്ററുകളില്‍ ഹാരിസണ്‍ ഫോര്‍ഡിനെ വിഗ്രഹവത്‌കരിച്ചത്‌ ഡ്രൂ പകര്‍ന്ന അനുപമമായ ഭാവങ്ങളാണ്‌. ഡ്രൂ തന്നെ സുന്ദരനാക്കി അവതരിപ്പിച്ചു എന്ന്‌ ഹാരിസണ്‍ ഫോര്‍ഡ്‌ തന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അമേരിക്കന്‍ സിനിമയുടെ പഴയ കാലങ്ങളുടെ നിറങ്ങള്‍ അദ്ദേഹം ആ പോസ്റ്ററുകളില്‍ പുനരാവിഷ്‌കരിച്ചിരുന്നു. പ്രേക്ഷകരെ തിയറ്ററിലേയ്‌ക്ക്‌ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന പോസ്റ്ററുകളായിരുന്നു അവ. പോസ്റ്റര്‍ ഒരു കടലാസ്സു കഷണമാണ്‌. പക്ഷേ അതില്‍ നിന്ന്‌ സിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ള എന്തെല്ലാം പ്രതീക്ഷകളാണ്‌ ഉണ്ടാകുന്നത്‌. ഇന്‍ഡ്യാനാ ജോണ്‍സില്‍ സാഹസികതയും റൊമാന്‍സും നിഗൂഢതയുമുണ്ടെന്ന്‌ പോസ്റ്റര്‍ കണ്ടാല്‍ത്തന്നെ തോന്നുമായിരുന്നു. ഇന്‍ഡ്യാനാ ജോണ്‍സ്‌ പരമ്പരയിലെ രണ്ടാ-മത്തെ സിനിമയായ ടെംപിള്‍ ഓഫ്‌ ഡൂമില്‍ മറ്റൊരു ഡിസൈനറാണ്‌ ആദ്യം ജോലി ചെയ്‌തത്‌. പക്ഷേ, ഒരാഴ്‌ചയ്‌ക്കകം ആ ജോലി അവര്‍ ഡ്രൂവിനെത്തന്നെ ഏല്‍പിച്ചു. സത്യത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ജീവിതത്തിലെ വഴിത്തിരിവുകളിലൊന്നായിരുന്നു ആ സംഭവം. കലാകാരൻറെ സമ്പൂര്‍ണ്ണമായ സ്വാതന്ത്യ്രം ഉപയോഗിച്ച്‌ ആരുടെയും ഇടപെടലുകളില്ലാതെ ചെയ്‌ത പോസ്റ്ററുകളായിരുന്നു അവ. പ്രസിദ്ധമായ “ഇന്‍ഡി ലുക്‌” അങ്ങനെ നിര്‍വ്വചിക്കപ്പെട്ടു. അവിടെ നിന്നങ്ങോട്ട്‌ നിരന്തരമായി പുതിയ പല പരീക്ഷണങ്ങളും ഡ്രൂ നടത്താന്‍ തുടങ്ങി. 2008 - ല്‍ ഇന്‍ഡ്യാനാ ജോണ്‍സ്‌ പരമ്പരയിലെ കിങ്‌ഡം ഓഫ്‌ ദി ക്രിസ്റ്റല്‍ സ്‌കള്‍ പുറത്തിറങ്ങി. 


ഇന്‍ഡ്യാനാ ജോണ്‍സ്‌ എന്ന കഥാപാത്രത്തിനും ഹാരിസണ്‍ ഫോര്‍ഡ്‌ എന്ന നടനും പ്രായമായിരിക്കുന്നു. ആ വ്യത്യാസം പ്രകടമാകേണ്ടിയിരുന്നു. പോസ്റ്റര്‍ ഡിസൈന്‍ കണ്ട സ്റ്റീവന്‍ സ്‌പീല്‍ബര്‍ഗ്‌ ക്യാമറാമാനോട്‌ പറഞ്ഞു - “ഈ ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്നതു പോലെ വേണം ഹാരിസണ്‍ ഫോര്‍ഡ്‌ സിനിമയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍.” ജോണ്‍ കാര്‍പെൻറ്റനറുടെ ദി തിങ്‌ എന്ന സിനിമയുടെ പ്രസിദ്ധമായ പോസ്റ്റര്‍ ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട്‌ ഒരു തരത്തിലുള്ള റഫറന്‍സുകളുമില്ലാതെ വരച്ചുകൊടുത്ത വീരചരിത്രവും ഡ്രൂവിൻറെ പേരിലുണ്ട്‌. ബാക്‌ റ്റു ദി ഫ്യൂച്ചര്‍, റാംബോ, പൊലീസ്‌ അക്കാദമി, ഇ റ്റി, ബ്ലേഡ്‌ റണ്ണര്‍, മപ്പെറ്റ്‌ മൂവിസ്‌ തുടങ്ങിയ സിനിമകളുടെ പോസ്റ്ററുകള്‍ ഡ്രൂവിൻറെ കലാജീവിതത്തിലെ അനശ്വരമുദ്രകളാണ്‌. 

സിനിമാലോകത്തിൻറെയും ബിസിനസ്‌ ലോകത്തിൻറെയും ചതികള്‍ അറിയാത്തതുകൊണ്ട്‌ പലരും ഡ്രൂവിനെ കബളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. പാര്‍ട്‌ണര്‍മാരായി പറ്റിക്കൂടിയ ഒരച്ഛനും മകനും  കൂടി അദ്ദേഹത്തിൻറെ നൂറു പോസ്റ്ററുകളുടെ ഒറിജിനല്‍ കോപ്പികള്‍ തട്ടിയെടുത്തു. ഇരുപതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം മകന്‍ ആ ചിത്രങ്ങള്‍ ലേലത്തിനു വെച്ചു. ഡ്രൂ കേസ്‌ കൊടുത്തു. ഒടുവില്‍ എല്ലാ പോസ്റ്ററുകളും അദ്ദേഹത്തിനു  മടക്കിക്കൊടുക്കാന്‍ കോടതി ഉത്തരവിട്ടു. 
ഡിജിറ്റല്‍ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കടന്നുവരവോടെ ലോകമെങ്ങും പോസ്റ്റര്‍ ഡിസൈനിങ്ങില്‍ സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്‌ സിനിമയുടെ അവസാനഭാഗത്തില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നത്‌. 


ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളെ അതിശയിക്കുന്ന കൃത്യതയുള്ള പെയിൻറ്റിങ്ങുകള്‍ ഉപയോഗിച്ച്‌ ഡ്രൂ സൃഷ്‌ടിച്ച പോസ്റ്ററുകള്‍ ചരിത്രത്തിൻറെ ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഡ്രൂ സൃഷ്‌ടിച്ച പോസ്റ്ററുകളില്‍ നിന്ന്‌ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ പുറത്തേയ്‌ക്കു ചാടാന്‍ വെമ്പിനില്‍ക്കുന്നതായി തോന്നുമായിരുന്നു. അതിനു കാരണമെന്താണെന്ന്‌ സ്‌പീല്‍ബെര്‍ഗ്‌ പറയുന്നു  - “ഞാനിപ്പോഴും 35 എം എം ഫിലിമില്‍ ഷൂട്ടു ചെയ്യുന്നു, എഡിറ്റു ചെയ്യുന്നു, പ്രൊജക്‌റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു. അതുപോലെ ഡ്രൂ കൈ കൊണ്ടാണ്‌ ഇപ്പോഴും വരയ്‌ക്കുന്നത്‌ - കീ ബോര്‍ഡു കൊണ്ടല്ല. പെയിൻറ്റു  കൊണ്ടാണ്‌ അദ്ദേഹം വരയ്‌ക്കുന്നത്‌; പിക്‌സലുകള്‍ കൊണ്ടല്ല. ഞാന്‍ ആ നിഷ്‌കര്‍ഷയെ ബഹുമാനിക്കു-ന്നു.”
കമ്പ്യൂട്ടറുകള്‍ ചിത്രം വരയ്‌ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ കലാകാരന്‍ അപ്രസക്തനായി. ആര്‍ക്കും അഭിപ്രായം പറയാമെന്നായി. അത്രയ്‌ക്ക്‌ ബഹളം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറല്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ ഡ്രൂ സ്‌ട്രൂസാന്‍ എന്ന ഐതിഹാസിക പോസ്റ്റര്‍ ഡിസൈനര്‍ വിടവാങ്ങല്‍ പ്രഖ്യാപനം നടത്തി. കലാകാരന്‍മാര്‍ക്ക്‌ വിരമിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നതാണ്‌ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഡ്രൂ സ്‌ട്രൂസാൻറ്റെ  മടങ്ങിവരവ്‌ ഏതു നിമിഷവും പ്രതീക്ഷിക്കുകയാണ്‌ അന്താരാഷ്‌ട്ര ചലച്ചിത്രലോകം.





Friday, August 25, 2017

കറുത്ത ജൂതൻറെ കഥ

കറുത്ത ജൂതൻറെ  കഥ 

കെ ബി വേണു 






എക്കാലത്തും മലയാളികളെ വിസ്‌മയിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള കലാകാരനാണ്‌ സലിംകുമാര്‍. സിനിമയിലെ ജനപ്രിയ ഹാസ്യതാരമാകുന്നതിനു  മുമ്പ്‌ അദ്ദേഹം ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ ചാനലിലെ ഒരു പരിപാടിയില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചാനലിലെത്തന്നെ ചില പരിപാടികളെയും അവയുടെ അവതാരകരെയും അനുകരിച്ചുകൊണ്ടാണ്‌ സലിം കുമാര്‍ അക്കാലത്ത്‌ ശ്രദ്ധേയനായത്‌. ടി എന്‍ ഗോപകുമാറിൻറെ  കണ്ണാടിയും ചിന്ത രവിയേട്ടൻ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന  എൻറെ കേരളവും പോലെയുള്ള വളരെ ഗൗരവമുള്ള പ്രോഗ്രാമുകള്‍ മറ്റൊരു കാഴ്‌ച്ചപ്പാടില്‍ കണ്ട കൗതുകം ഇപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട്‌. അതൊക്കെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴും സലിംകുമാര്‍ വളരെ ഗൗരവക്കാരനായാണ്‌ കാണപ്പെട്ടിരുന്നതെന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു. പിന്നീട്‌ സലിം മലയാളസിനിമയുടെ അവിഭാജ്യഘടകമായി മാറി. സിനിമയിലെ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പ്രകടനങ്ങളുടെ ചരിത്രരേഖകളാണ്‌ ഇന്ന്‌ സോഷ്യല്‍ മീഡിയയില്‍ പടര്‍ന്നൊഴുകുന്ന പരശ്ശതം ട്രോളുകള്‍. ട്രോള്‍ സാഹിത്യത്തിലെ സ്റ്റോക്‌ ക്യാരക്‌റ്ററുകളില്‍ പ്രധാനിയാണ്‌ സലിംകുമാര്‍ എന്നു വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. അദ്ദേഹത്തിൻറെ അനനുകരണീയവും മൗലികവുമായ പഞ്ച്‌ ഡയലോഗുകള്‍ ട്രോളന്‍മാര്‍ക്ക്‌ അക്ഷയഖനിയായി തുടരുന്നു.
മുഖം നോക്കാതെയുള്ള അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളിലൂടെ ഇടയ്‌ക്കിടെ സലിം വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കാറുണ്ട്‌. താന്‍ കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരനാണ്‌ എന്ന്‌ അഭിമാനപൂര്‍വ്വം പറയാറുള്ള സലിമിന്‌ ഒരു രാഷ്‌ട്രീയകക്ഷിയിലും ശത്രുക്കളുണ്ടാകാന്‍ വഴിയില്ല. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റനുഭാവികളായ സുഹൃത്തുക്കളുമായുള്ള ആശയസംവാദത്തിഌ ബലം കിട്ടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിൻറെ ഭാഗമായാണ്‌ ഗൗരവമുള്ള വായനയിലേയ്‌ക്ക്‌ കടന്നതെന്ന്‌ ഒരഭിമുഖത്തില്‍ സലിംകുമാര്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌. അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണ്ണമായ വായനയും നിരീക്ഷണവുമാണ്‌ നടനെന്ന നിലയില്‍ സലിംകുമാറിൻറെ കരുത്ത്‌. ഹാസ്യതാരം എന്ന ലേബലില്‍ നിന്ന്‌ പുറത്തുവന്നപ്പോഴൊക്കെ തന്നിലെ സ്വഭാവനടനെ സലിംകുമാര്‍ പ്രക്ഷകര്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിച്ചു. അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്‌ എന്ന സിനിമയിലെ സാമുവേലിനെ എങ്ങനെ മറക്കും? ആ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കാന്‍ സലിംകുമാറിനെ നിയോഗിച്ച ലാല്‍ ജോസിനെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലും മതിയാകില്ല. സലിം കുമാറിൻറെ വിഷാദമുറഞ്ഞ കണ്ണുകളാണ്‌ ആ വഴിക്കു ചിന്തിക്കാന്‍ തന്നെ പ്രരിപ്പിച്ചതെന്ന്‌ ലാല്‍ ജോസ്‌ എപ്പൊഴോ പറഞ്ഞതോര്‍ക്കുന്നു.

തൃപ്പന്‍ നമ്പൂതിരിയെയും (വാസ്‌തവം) ആമു എളാപ്പയെയും (പെരുമഴക്കാലം) തബല ഭാസ്‌ക്കരനെയും (ഗ്രാമഫോണ്‍) അവതരിപ്പിച്ച്‌ മികവു തെളിയിച്ച ശേഷം ആദാമിന്റെ മകന്‍ അബുവിലൂടെ സലിം കുമാര്‍ മികച്ച നടനുള്ള ദേശീയ അവാര്‍ഡും നേടി. പി ജെ ആന്റണിയും ഭരത്‌ ഗോപിയും ബാലന്‍ കെ നായരുമൊക്കെ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഒരു വലിയ പാരമ്പര്യത്തിൻറെ പിന്‍മുറക്കാരനായി. മലയാളസിനിമയില്‍ അഭിനയത്തിനു  നല്‍കിവരുന്ന എല്ലാ അവാര്‍ഡുകളും നേടിയ ചരിത്രവും സലിമിനുണ്ട്‌ - മികച്ച നടന്‍ (ആദാമിൻറെ മകന്‍ അബു - 2010), മികച്ച രണ്ടാമത്തെ നടന്‍ (അച്ഛനുറങ്ങാത്ത വീട്‌ - 2005), മികച്ച ഹാസ്യനടന്‍ (അയാളും ഞാനും തമ്മില്‍ - 2013). മികച്ച നടനുള്ള സംസ്ഥാന ടെലിവിഷന്‍ അവാര്‍ഡും സലിംകുമാറിനു  ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്‌ (പരേതൻറെ പരിഭവങ്ങള്‍ - 2013).

അഭിനയത്തിനപ്പുറമുള്ള ചലച്ചിത്രപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലേയ്‌ക്കു കടന്നുകൊണ്ട്‌ വീണ്ടും വാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയുകയാണ്‌ ഇപ്പോള്‍ മലയാളികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സലിംകുമാര്‍. അദ്ദേഹത്തിൻറെ രണ്ടാമത്തെ സംവിധാന സംരഭമായ കറുത്ത ജൂതന്‍ എന്ന സിനിമ പുറത്തു വന്നിരിക്കുന്നു.  (ഈ സിനിമയുടെ കഥയ്‌ക്ക്  അദ്ദേഹത്തിന്‌ 2016 ലെ സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാര്‍ഡ്‌ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി)

ഒരുപാടു സവിശേഷതകളുള്ള സിനിമയാണ്‌ കറുത്ത ജൂതന്‍. സിനിമയുടെ രചനയും സംവിധാനവും നിര്‍വ്വഹിച്ച സലിം പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു. നിര്‍മ്മാതാവും അദ്ദേഹം തന്നെ.

 കേരളത്തിൻറെ പല ഭാഗങ്ങളിലും വാസമുറപ്പിച്ചിരുന്ന ജൂതവംശജരില്‍ ഒരാളെയാണ്‌ സലിം കുമാര്‍ തൻറെ സൃഷ്‌ടിയുടെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്തു നിര്‍ത്തുന്നത്‌. ആരണ്‍ ഇല്ല്യാഹു എന്നാണ്‌ നിര്‍ഭാഗ്യവാനായ ആ കറുത്ത ജൂതൻറെ പേര്‌. ആരോണി എന്നായിരുന്നു മലയാളീകരിച്ച വിളിപ്പേര്‌. തൃശ്ശൂര്‍ ജില്ലയുടെ തെക്കേയറ്റത്തുള്ള മാളയിലാണ്‌ അയാള്‍ ജീവിച്ചിരുന്നത്‌. (പ്രിവ്യു തിയറ്ററില്‍ വച്ച്‌ മാളയിലെ ജൂതന്‍ എന്നു കേട്ടപ്പോള്‍ വ്യക്തിപരമായ ചില ഓര്‍മ്മകളും കടന്നുവന്നു. മാളയ്‌ക്കടുത്തുള്ള പുത്തന്‍വേലിക്കരയാണ്‌ ഈ ലേഖകൻറെ ദേശം. ചേന്ദമംഗലത്തും മാളയിലുമുള്ള ജൂതന്‍മാരുമായുള്ള ഇടപഴകലിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ അച്ഛൻറെ വര്‍ത്തമാനങ്ങളില്‍ കടന്നു വരാറുണ്ടായിരുന്നു)
കേരളത്തിലെ ജൂതന്‍മാരില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും കച്ചവടക്കാരായിരുന്നു. പക്ഷേ ആരോണി ഒരു പണ്‌ഡിതനായാണ്‌ വളര്‍ന്നു വന്നത്‌. എം എ വരെ പഠിച്ചു. അക്കാലത്ത്‌ കോളേജദ്ധ്യാപകനെന്ന നിലയില്‍ മാന്യമായ ഒരു ജോലി കിട്ടാനുള്ള യോഗ്യത നേടി. പക്ഷേ, ജൂതന്‍മാര്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ കീഴില്‍ ജോലി ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്നവരല്ല. (ജൂതൻ കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് ആയാൽ കാറൽ മാർക്സ് ആയിരിക്കും എന്നാണു പറയുക.) അതുകൊണ്ട്‌ ജോലിക്കു പോകാന്‍ വീട്ടുകാര്‍ അനുവദിച്ചില്ല. പക്ഷേ, അറിവിൻറെ വെളിച്ചം ആരോണിയില്‍ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. ഇന്‍ഡ്യയിലെ ജൂത വംശത്തിൻറെ ചരിത്രം തേടി ഒരു യാത്ര നടത്തണമെന്നും അതിൻറെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആധികാരികമായ ഒരു ചരിത്രഗ്രന്ഥം രചിക്കണമെന്നും ആ ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു. അങ്ങനെ അയാള്‍ ഒരു ഭാരതപര്യടനത്തിന്‌ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടു. ഒരു ജീവിത നിയോഗം പോലെ ഏറ്റെടുത്ത യാത്രയായിരുന്നു അത്‌. അമ്മ വെറോനിക്കയും പെങ്ങളും മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അയാളെ യാത്രയാക്കി. ആറോണി തൻറെ ചരിത്രഗവേഷണവുമായി ഊരു ചുറ്റുമ്പോള്‍ ലോകചരിത്രത്തില്‍ത്തന്നെ വളരെ നിര്‍ണ്ണായകമായ ഒരു സംഭവം നടന്നു. 1948 മെയ്‌ 14 ന്‌ ഇസ്രയേല്‍ ഔപചാരികമായി സ്വാതന്ത്യ്ര പ്രഖ്യാപനം നടത്തി. ലോകമെങ്ങും ചിതറിപ്പോയ ജൂതന്‍മാര്‍ ജന്മനാട്ടിലേയ്‌ക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തണമെന്ന്‌ ആഹ്വാനമുണ്ടായി. അതിൻറെ അലയൊലികള്‍ മാളയിലുമെത്തി. നാട്ടിലെ ജൂതപ്രമാണിയുടെ നിര്‍ബ്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ആരോണിയുടെ അമ്മയും പെങ്ങളും ഇസ്രയേലിലേയ്‌ക്കു പോയി. ആരോണി മടങ്ങിവരുന്നതു വരെ വീടും സ്വത്തും സംരക്ഷിക്കാന്‍ പഞ്ചായത്തധികൃതരെ ചുമതലപ്പെടുത്തിയിട്ടാണ്‌ അവര്‍ പോയത്‌. വീട്ടിലേയ്‌ക്കു മടങ്ങാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്ന ആരോണിയാകട്ടെ ഒരപകടത്തില്‍പ്പെട്ട്‌ ഗുരുതരമായി പരുക്കേറ്റ്‌ ഉത്തരേന്ത്യയിലെവിടെയോ ഉള്ള ഒരാശ്രമത്തില്‍ അകപ്പെട്ടു പോയി. അയാള്‍ മരിച്ചു പോയി എന്നൊരു വാര്‍ത്ത നാട്ടില്‍ പരക്കുകയും ചെയ്‌തു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അല്‌പം അംഗവൈകല്യത്തോടെ ആരോണി നാട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി. കയ്‌ക്കുന്ന അനുഭവങ്ങളാണ്‌ അയാള്‍ക്ക്‌ നേരിടേണ്ടി വന്നത്‌. ആരോണിയുടെ വീട്‌ ഇപ്പോള്‍ മാളയിലെ പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസ്‌ ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. മറ്റു സ്വത്തുവകകള്‍ നാട്ടുകാരില്‍ ചിലര്‍ കൈക്കലാക്കിയിരിക്കുന്നു. സ്വത്തു തട്ടിയെടുക്കാന്‍ വന്ന ആള്‍മാറാട്ടക്കാരനാണ്‌ ആരോണി എന്നു വിശ്വസിക്കാന്‍ നാട്ടുകാര്‍ മാത്രമല്ല, നാട്ടിലെ നിയമപാലകരും താത്‌പര്യപ്പെട്ടു. പിന്നീടുള്ള ആരോണിയുടെ ജീവിതമാണ്‌ സലിംകുമാര്‍ ഈ സിനിമയില്‍ പറയുന്നത്‌.

ഈ ഘട്ടത്തില്‍ വച്ച്‌ കഥയെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ നിര്‍ത്തി വായനക്കാരെ സിനിമയിലേയ്‌ക്കു ക്ഷണിക്കാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. സിനിമ കണ്ടതിനു ശേഷം ഇപ്പോഴും വിടാതെ പിന്തുടരുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയാം. ആരോണി ഒരു വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ നേരിടുന്ന രണ്ടു വിധിവൈപരീത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്‌ പറയുന്നത്‌. ഗവേഷണബുദ്ധിയും ജ്ഞാനസമ്പാദന ത്വരയും കാരണം സ്വന്തം വംശത്തിൻറെ  സമ്പന്നവും വിപുലവുമായ സാസ്‌കാരിക ചരിത്രത്തിൻറെ വേരുകള്‍ തേടിപ്പോയ ഒരുവന്‍ തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ നിസ്വനായി മാറുന്നു. വേരുകളറ്റ്‌ തിരസ്‌കൃതനാകുന്നു. സ്വത്വം നഷ്‌ടപ്പെട്ടവനായി മാറുന്നു. താന്‍ ഒരു വ്യാജപ്രതിനിധാനമല്ലെന്നു തെളിയിക്കേണ്ടി വരുന്ന നിസ്സഹായാവസ്ഥയിലെത്തുന്നു. അത്രമേല്‍ വലിയ ദുര്യോഗം മറ്റൊന്നില്ല. ആരോണിയുടെ വീട്‌ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഓഫീസായി മാറുന്നതാണ്‌ രണ്ടാമത്തെ കാര്യം. ആഗോളവത്‌കരണത്തിഌ മുമ്പുള്ള ഇന്‍ഡ്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സംവേദന മാദ്ധ്യമമായിരുന്നു തപാല്‍ സംവിധാനം. കറുത്ത ജൂതനില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന കാലത്ത്‌ തപാലാപ്പീസിന്‌ വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഏതൊരാളുടെയും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഐഡൻഡിറ്റിയായ മേല്‍വിലാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യവഹാരങ്ങളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായ തപാലാപ്പീസ്‌ സ്വന്തം വീട്ടില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌ ആരോണി കാണുന്നു. മാളക്കാരുടെ മുഴുവന്‍ മേല്‍വിലാസങ്ങള്‍ ആധികാരികമായി വന്നു പൊയ്‌ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ കെട്ടിടം സ്വന്തമായിരുന്നിട്ടു പോലും അതിൻറെ വരാന്തയില്‍ ഊരും പേരുമില്ലാത്ത ഒരഗതിയായി ആരോണി കിടക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ നിയമം അയാളെ അവിടെനിന്നു പോലും ചവിട്ടിയിറക്കുന്നു. എത്ര നിര്‍ഭാഗ്യകരമായ, ഭയാനകമായ ജീവിതാവസ്ഥയാണത്‌!

"ഇസ്രയേല്‍ തുലയട്ടെ, പലസ്‌തീന്‍ സിന്ദാബാദ്‌'' എന്നൊരു ചുവരെഴുത്തുണ്ട്‌ ഈ സിനിമയില്‍. ജൂതന്‍മാരെക്കുറിച്ചും ഇസ്രയേലിനെക്കുറിച്ചും മലയാളികള്‍ക്കുള്ള രാഷ്‌ട്രീയമായ മുന്‍വിധി ആ മുദ്രാവാക്യത്തില്‍ പ്രകടമാണ്‌. നമ്മുടെ ആഗോളരാഷ്‌ട്രീയ ബോധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുന്‍വിധിയാണത്‌. പക്ഷേ എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിലും ഗവേഷകനെന്ന നിലയിലും ചലച്ചിത്രകാരനെന്ന നിലയിലും കേന്ദ്രകഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ച നടന്‍ എന്ന നിലയിലും മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ പ്രാപഞ്ചികതലങ്ങളെയാണ്‌ സലിംകുമാര്‍ കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്‌.

ഉള്ളുലയ്‌ക്കുന്ന നിരവധി മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ ഈ സിനിമയില്‍ സലിംകുമാര്‍ പ്രക്ഷകര്‍ക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഇത്രയും ഗഹനമായ ഒരു വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴും ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാകുന്ന ആഖ്യാനലാളിത്യം പുലര്‍ത്തുന്നുണ്ട്‌, സലിംകുമാറിലെ എഴുത്തുകാരനും, സംവിധായകനും, നടനും. വേണമെങ്കില്‍ അതിവൈകാരികതയിലേയ്‌ക്കു വഴുതി വീണുപോകാമായിരുന്ന മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളെ കൃതഹസ്‌തനായ ഒരു നടൻറെ പക്വതയോടെ സലിം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിൻറെ പുറമ്പോക്കുകളുടെ ഏറ്റവും അറ്റത്തേയ്‌ക്കു തള്ളിനീക്കപ്പെടുന്ന പണ്‌ഡിതനും  സാത്വികനുമാണ്‌ ആരണ്‍ ഇല്യാഹു. അതുകൊണ്ടാകണം, അത്രമേല്‍ ലളിതമായി തൻറെ ജീവിതദുഃഖങ്ങളെ ആ മനുഷ്യന്‍ ദാര്‍ശനികവത്‌കരിക്കുന്നത്‌.

വര്‍ത്തമാനകാലം ചരിത്രത്തോടു കാണിക്കുന്ന നീതികേടിനെക്കുറിച്ചാണ്‌ ഈ സിനിമ എന്ന്‌ ഒറ്റവാക്കില്‍ പറയാം. ചരിത്രത്തെ ഇടിച്ചു നിരത്തി സ്‌മരണകളെ ഇല്ലാതാക്കുകയും വ്യാജനിര്‍മ്മിതികളെ പ്രതിഷ്‌ഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമകാലിക ലോകത്ത്‌ ഈ സിനിമ വളരെ പ്രസക്തമാണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മലയാളികള്‍ തീര്‍ച്ചയായും കണ്ടിരിക്കേണ്ട, വ്യതിരിക്തമായ ഒരു ചലച്ചിത്രസൃഷ്‌ടിയാണ്‌ കറുത്ത ജൂതന്‍.